يك خط در ميان

عقده

نيلوفر شيدمهر — Wed, 20 Jun 2007 13:28:00 GMT

باورت نميشه !رفتم ديدن برادرت! مي دونستم کجا مي تونم پيداش کنم .ولي تا حالا اونو نديده بودم.اون هم همين طور.حتي اسم من هم به گوشش نخورده بود.آخه خيلي دلم واسه تو تنگ بود و جرات نداشتم تو رو ببينم و با تو حرف بزنم.آدم خيلي منطقي و محترمي بود.جواب سوالات بي سروته من رو با طمانينه جواب مي داد.داشت خسته ميشد ومن هم کم آورده بودم و نمي دونستم ديگه چي بگم! ديگه به چه بهانه اي باهاش حرف بزنم. مثلا يه شوخي بامزه کنم که قابل تحمل بشم(با اون طرز حرف زدنم).دلم واسه توخيلي تنگ بود ولي باورم نمي شد بخوام ريخت داداشت رو هم ببينم!ديگه چه برسه به اينکه بغلش کنم و ببوسمش! اوه که چقدر مضحک شده بودم ، مثلا قرار بود ما آدمهاي متمدني باشيم حداقل داداشت اينجور ميخواست نشون بده ، يعني اينکه بين مرد و زن هيچ فرقي نيست ، ميدوني گاهي فکر ميکنم چقدر مسخره است اين اداهاي واقعا کسالت بار ، ولي خوب من به اين تساوي حقوق زنان و مردان در شکل نمادينش تن دادم .شوکه شده بود و تازه فهميد که من ديوونه ام من رو با چنان شتابي هل داد که نزديک بود جفتمون زمين بخوريم.تقريباً فرار کردم.خودم هم باور نمي کردم که يک روز اين حرکت رو به عنوان سند برابري زن و مرد علم کنندو شعار احمقانه ي مرگ بر زن!و مرگ بر مرد جنسيت خواه ،احمقانه بود،کي باور ميکرد؟! ولي نه.اونهايي که اون نطق چرند من توي اون مهموني رو باور کردند.اين بار با اون تجربه ي قبلي خيلي راحت تر باور مي کنند و اين شعار که"آدم کثيف هميشه شعارهاي اخلاقي بزرگي ميده و هرچه کثيف تر شعارهاي بزرگتر!"(البته با اين شرط که به جز کثيف بودن عاقل هم باشه و هر چه عاقلتر!)آره باورشون ميشه.پس من مجبور شدم قبول کنم که آدمهاي احمقي که اونها گفته بودند رو پيشنهاد بدم به عنوان دوستان خيلي نزدیکم و حرفهای احمقانه ی اونها رو بزنم تا اونها معتبر تر بشوند ومن تحقیرتر و...آخرش هم من تاب نیاوردم عین یک سگ وفادار ودر عین حال یک خربه تمام معنا باشم .نمیدونم شاید هم به خاطرعذاب وجدان کارهای خودم یا از دست دادن تو یا...بود که من اون کار را کردم تا همه ی سیستم اونها رو مسخره کنم و به همه بگم یه نمایشه!یه مضحکه است!که دیگه کسی به هیچ مقام مسوول احترامی نگذاره،که قدرت مقدس نباشه!فقط همین!به علاوه خالی شدن عقده هایم!عقده های یک عمرم!

آره قربونت برم من داشتم توی اون مهمونی خودم رو به خودم و به دیگران نشان میدادم ، خوشت میاد اینجوری پته خودم رو می ریزم رو آب ؟ نه ، بگو کیف میکنی ؟ تا حالا یه همچین احمقی رو دیده بودی که بزرگترین دشمن خودش بشه ؟ داشتم امروز با خودم فکر میکردم که واقعا از دست خودم خسته شدم ، بدم نمیاد توی خیالات خودم خودکشی کنم ، نمیدونی چه حالی میده ! کلی برای خودم دل میسوزنم و یه عالمه گریه میکنم ، گفتم که دارم عقده های فروخورده یک عمرم رو اینجوری خالی میکنم ، تا نظر تو چی باشه استاد ! ؟

راستی تا یادم نرفته این رو هم بهت بگم با این دشمنهای دو آتشه جدیدی که پیدا کردی کلی موافقم ، اونها حق دارند آدمی مثل تو را باید اعدام کرد ، البته به شرطی که دست ما بهت برسه !!!

من تمام شدم

نيلوفر شيدمهر — Sat, 02 Jun 2007 14:28:00 GMT

با اولين زناي چشم م.(پدرم؟)با چشم آ.(مادرم؟)من متولد شدم.نه اينکه به متولد شده باشم به عنوان زاييده شدن،نه! من هيچوقت اين گونه به دنيا نيامدم .(شايد هم آمده ام!)بهتر است بگويم نطفه ام بسته شد.از آن روز که نميدان چه کردند و چه ديديند و ... چون هنوز چشم به جهان نگشوده بودم تنها توانسته ام حرفها و صداها را بشنوم و گاهي حرفهاي درون آ.(مادرم!)را! چون من نه جنسيتي دارم که به عقده ي اديپ يا الکترا دچار بشوم يا درگير اروس يا پرخاشگري فرويدي،نه روح دارم که درگير مسايل ديني و ماورائي بشوم،نه وجود عيني دارم تا نياز به اجراي مراسم اخلاقي يا مراتب آموزشي يا غيره باشم.با بينش کوتاه و ناقصم نمي توانم مسايل را درک کنم (که باعث ميشود با اطمينان و بدون تحريف واقعيات،نقل وقايع بکنم!) چه برسدبه تحليل!پس آنچه شنيده ام را بازگو مي کنم مثل ضبط صوت .

م.:سلام!

آ:سلام

م:هواخيلي خوبه!

آ:هوا خيلي خوبه!

م:من داشتم به يه موضوعي فکر مي کردم!!

آ:چه جالب!من هم داشتم به يه موضوعي فکر ميکردم!!

م:من و تو اين حقّ رو داريم!!

آ:من هم؟!

م:ما!!

آ:که چيکار کنيم؟!

م:که زندگي کنيم!!!

آخُب!!؟

م:صبحانه بخوريم!بيدار بشيم! ناهار بخوريم!شام!مسواک بزنيم و...!!!

آ:خُب!!؟

م:زندگي کنيم!!!!

آ:عاليه!من ميتونم زندگي کنم!!!!

م:مـــــــا!!!!

ــــــــــــــــــــــــــ

م:سلام!

آ:...

م:من امروز خيلي کار دارم،نذار کسي مزاحمم بشه!

آ:لباست رو شستم!{البته م. ديگه توي هال نبود} رختخوابت رو هم پهن کردم توي اتاقت...صداي تلويزيون را کم کن!

م:يادم بيانداز شب مسواک بزنم!

آ:هميشه بهش فکر ميکنم!چون کار هر روزته!

م:دوستت دارم عزيزم!

آ:من هم مسواک ميزنم!

ــــــــــــــــ

م:سلام؟

آ:؟

م:کيسه ي زباله پشت در بود!

آ:چاييت سرد شد ريختم توي فاضلاب

م:من بابام در اومد!

آ:آره من هم مشتاقم پيداش کنم!

م:دوستت دارم عزیزم!

ــــــــــــــــ

م:سلام؟

آ:سلام؟

م:دوستت دارم ؟

آ:عزیزم؟

م:یه جوک بگو بخندیم!

آ:چرا؟

م:چون حوصله ام سر رفته!...[مکث]تو خیلی بد خلقی

آ:من هم حوصله ام سر رفته....ازَت

م:چرا؟

آ:چون همه چیز رو واسه خنده می خواهی!

م:من هم حوصله ام سر رفته ازَت!

آ:چرا؟

م:چون خسته کننده و ابلهی!

آ:تو خودت خری!

م:تو گاو منی!

آ:تو گاو منی!

م:یادم باشه ادبت کنم!

آ:بی ادب!!

م:آشغال احمق!

آ:بی شعور حیوون!

"
"
"
"

...

[آنقدر ادامه پیدا میکند که شما یادتون نیاد جمله ی اول آنها چی بوده.دقیقاً تا آنجا بعد آ. گریه میکنه و میره توی اتاقش و م میره توی حیاط سیگار میکشد و ساعت نُه شب است!]

م:...

آ:...

م:...

آ:...

م:...

آ:...

م:....

آ:....

م:؟

آ:؟

م:؟!

آ:؟!

م:؟!!

آ:؟!!

م:؟!؟

آ:؟!!!!

ومـــــــــــــــــــن تمام شدم

يك نامه استثنائي !

نيلوفر شيدمهر — Fri, 25 May 2007 02:22:00 GMT

عاشق سکوت نيمه شبم ...وقتي همه خوابند و خلوت من تکميل ميشود ...هيچ صداي مزاحمي نيست ...هيچ کس نمي خواهد تنهائي من را بدزدد و من آرامم ...مثل دريائي که از طوفان رسته ...آرامم و کشتي خيالم را رها ميکنم به اين موجهاي سرگردان و نرم و آهسته روي بام خاطراتم قدم ميزنم ...من با خاطراتم زنده ام ..خوب و بدشان را مهم نمي دانم ...همينکه هستند من را کافي اند ..با آنها سرخوشم و هستم و بودنم را احساس ميکنم ...هويتم در همين يادها معنا پيدا مي کند ...اين اصلا خوب نيست ...من خودم را در اين زمينه يک بيمار مي دانم ...مردي که در آينده اش چيزي براي يافتن ندارد و تمام حس جستجويش را در گذشته اش متمرکز کرده است ...اين مرد در گذشته شادي ميکند و در گذشته غصه مي خورد ..براي همين است که گاهي تو فکر ميکني به من نمي رسي ...در حقيقت اين منم که از تو جا مانده ام ...زمان تو را به آينده هدايت کرده و من در همانجائي که با هم برخورد کرديم ماندم ...اين توئي که مي روي و در گذري و به چيزهاي تازه دست پيدا مي کني ...من اما در زمان از دست رفته ام دنبال مقايسه توام با تمام آدمهائي که مي شناختم ...در دلم ميگويم ..نگاهش درست مثل مينا مات و مبهوت کننده است ..لبخندهايش نيز چون مريم بي معني و خالي از هر روح حسي است و ظرافتش شبيه گلي است و...مي بيني خانم ! من تو را باز نمي شناسم ...اين ديگراني هستند که در تو برايم تجلي مي يابند ...اين راز بزرگي است که با تو در ميان نهادم ...مي دانم کمی سرخورده می شوی از این حرفها ..اما بلد نیستم دروغ بگویم و تو مجبور کردی که حرفی را بگویم که مدتها است در خودم حبسش کرده بودم ...پرسیدی کدام آدمها این روزها ذهنم را مشغول کرده اند ..سوال سختی است اما پاسخش فقط یک کلمه است ...باید نامی راببرم نه ؟ اما نمی توام اسمش را بگویم ...چون هنوز در باورم تجلی عینی ندارد ...تنها خیال من از او چیزی ساخته که لیاقت اندیشیدن مرا را دارد ...من در باره آدمی که بخواهد ذهنم را درگیر کند سختگیرم ...بنابراین هنوز به بلوغ نرسیده ام با او ..شاید رهایش کنم در ذهنم و شابد ایمان بیاورم به آغاز فصل بهاری تازه در درون خسته ام ...

این آدم را ندیده ام ... راستش هیچ دلم نمی خواهد ببینمش ...تا روزی که باورم را از آن خود کند ...فعلا در مرحله دست و پنجه نرم کردن احساسی ام ...همین ... اما ویژگیهای خاصی دارد ...مثلا اینکه درست مثل من به جهان نگاه می کند ...دقیقا از همان جائی که من ایستاده ام او هم ایستاده ...کنار من است ..حتی نفسهایش را می فهمم ...اما خودش نمی داند ...و این کشف انحصاری من است ...خوب این از صفات امپراطوران است دیگر!!! ...قطعا زیبا نیست ...منظورم زیبائی در تعریف عام است ...تو را هر کس بییند بی درنگ می گوید چه دختر زیبائی ...برایش اسفند دود کنید ! اما او تنها شاید در نگاه من زیبائی مطلق را داشته باشد ..چنان زیبا که از دیدنش مست شوم ...این از آن اسرای است که حق بازگوئی اش را ندارم ..اینکه چطور سزار میتواند کسی را زیبا ببیند و دیگران در او نمونه های زشتی را به وفور مثال بزنند ...

اما حرف آخر :

هیج وقت برای به دست آوردن کسی که دوسش داری نا امید نشو...نا امیدی یعنی اینکه باید در دوست داشتنت شک کنی ...خاطرت باشد وقتی عاشقی ...او حق مسلم توست ...این را فراموش نکن ...جهان هزار چرخ میزند تا یک حادثه روی دهد و آدمی هزار فکر میکند تا یکی را برای عمل برگزیند ..با این وصف نا امیدی فقط کار احمقهاست ...

سربلند باشی همیشه .

ژولیس سزار

امپراطور سرزمین آبهای همیشه آبی

بازم دعا

نيلوفر شيدمهر — Fri, 18 May 2007 15:13:00 GMT

برگرفته از يکي از متون جينيزم ( مذهب رياضت )

من در باب خدمت عالم و ازليت جهان توضيحي نداده و همچنين در باب محدوديت و تناهي وجود تفسيري نکرده ام و در باب وحدت روح و جسم سخني نگفته ام و از بقاء روح بعد از وصول به درجه کمال بياني ننموده ام . در عوض ماهيت شقاوت و ضلالت و اصل و سبب آن و طريقه نجات از آن را شرح و توضيح دادم . زيرا انسان بايد نيروي ميل نفساني و شهوت و غضب را بشناسد و آن را در قبضه اختيار خود در آورد تا از آن هوا و اميال يا فلسفه و علم ( صوري ) نجات يافته ، به نيروانا واصل گردد .

ازتعاليم بودا

جزاير ژاپن آفريدهء خاص خدايان است . در ابتدا عالم وجود به صورتي آشفته در هم آميخته بودو در طول ايام آسمان و بحر محيط از يکديگر جدا گشتند و خدايان چند در کيهاني مه آلود و مبهم و تيره نمايان گشتند و به تدريج نابود گرديدند تا سر انجام در صحنهء هستي فقط دو خداي قادر باقي ماندند که آنها جزاير ژاپن و ساکنين آن را آفريدند ...

شينتو ( مذهب پرستش وطن در ژاپن )
( البته ما ايراني ها هم بايد يه دونه از اين مذهب ها براي خودمون دست و پا کنيم ! )

من ديو را دشمن مي دارم و مزدا را مي پرستم . من پيرو زرتشت هستم که دشمن ديوان و پيامبر يزدان بود . روانهاي مقدس جاويدي امشاسپندان را مي ستايم و نزد خداوند دانا پيمان مي بندم که هميشه نيکي و نيکوکاري پيشه کنم . راستي را برگزينم با فره ايزدي بهترين کار را در پيش گيرم . قانون عدالت و انوار فلکي و پرتوهاي آسماني را که منبع فيض يزداني اند محترم شمارم . من فرشته ارمي تي ( سپندارمذ ) را که پاک و نيکوست بر مي گزينم . اميد که او از آن من باشد . از دزدي و نابکاري و آزار به جانوران و ويراني و نابودي ديه ها و شهرها که مزدا پرستان منزل دارند بپرهيزم .

از مناجاتهاي زرتشتيان قديم

زنهار خداي غير را عبادت منما ...خدايان ريخته شده براي خويش مساز ( منظور بتها هستند ) . عيد فطير را نگاه دار و هفت روز نان فطير در ماه بخور چنانکه تو را امر فرمودم ...هر که رحم را گشايد از آن منست و هر نخست زادهء ذکور از مواشي تو ، چه از گاو و چه از گوسفند... و براي نخست زادهء الاغ بره اي فديه بده و اگر فديه ندهي گردنش را بشکن و هر نخست زاده از پسرانت را فديه بده . هيچکس به حضور من تهيدست حاضر نشود . شش روز مشغول باشي و روز هفتم سبث را نگاهدارد در وقت شيار و در حصاد نيز سبث را نگه دارد. سالي سه مرتبه همه ذکور و اناث به حضور خداوند يهوه حاضر شوند .

به نقل از سفر خروج ( موسي )
واي بر شما اي کاتبان و فريسيان ، اي رهنمايان کورکه پشه
را صافي مي کنيد و شتر را مي بريد ! بيرون پياله و بشقاب را پاک مي نمائيد و درون آنهامملو از جور وخودخواهي ست . اي رياکاران که چون قبور سفيد شده مي باشيد ، از بيرون نيکو مي نمائيد وليکن درون از استخوانهاي مردگان و ساير نجاسات پر است . واي بر شما که نعناع و شبت و زيره را عشريه مي دهيد و اعظم احکام الهي يعني عدالت و رحمت و ايمان را ترک کرده ايد ...